Χριστουγεννιάτικο φως στο Πάρκο Σταύρος Νιάρχος

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακών Τεχνών της Ελλάδας,Athens Digital Arts Festival (ADAF) ανέλαβε την καλλιτεχνική επιμέλεια των φωτεινών διαδραστικών εγκαταστάσεων στο Πάρκο Σταύρος Νιάρχος Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ).


Read more


Requiem, a choreographed portrait στο Μέγαρο Μουσικής

Μία περφόρμανς του χορευτή, χορογράφου και video artist Αλέξη Τσιάμογλου και της κολεκτίβας RoughCut.


Read more


Ο Καρυοθραύστης στο Christmas Theater

Χριστούγεννα χωρίς Καρυοθραύστη δεν γίνεται. Η πιο χαρακτηριστική Χριστουγεννιάτικη παράσταση έρχεται και στο Christmas Theater. Και έρχεται από την πόλη που γέννησε αυτή την διάσημη παράσταση μπαλέτου που έγινε ταυτόσημη με τα Χριστούγεννα, την Αγία Πετρούπολη! Ζήστε την μαγεία των Χριστουγέννων με τον πιο αυθεντικό τρόπο. Τον Καρυοθραύστη της Αγίας Πετρούπολης με ζωντανή ορχήστρα! Στην παράσταση συμμετέχουν και διάσημοι σολίστ των μπαλέτων Μαριίνσκι (πρώην Κίροφ) της Αγίας Πετρούπολης.


Read more


Παράταση για την Κιβωτό του Ζάρα στο θέατρο Κιβωτός

Μετά τη θερμή υποδοχή του κοινού, "Η Κιβωτός του Ζάρα" με τον Χριστόφορο Ζαραλίκο συνεχίζεται στο θέατρο Κιβωτός για όλες τις Δευτέρες του Ιανουαρίου, ενώ προσθέτει και τρεις μεταμεσονύχτιες παραστάσεις τα Σάββατα 5, 12 και 19 Ιανουαρίου.


Read more


Μετά τη Βαβέλ: ένας λαβύρινθος βιβλίων σε τέσσερα επίπεδα στο Μέγαρο Μουσικής

Σε τέσσερα επίπεδα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών παρουσιάζονται πάνω από 100 έργα 25 διεθνώς αναγνωρισμένων καλλιτεχνών στο πλαίσιο της έκθεσης Μετά τη Βαβέλ, δεύτερου μέρους της εκθεσιακής τριλογίας Η Άγραφη Βιβλιοθήκη, η οποία πραγματοποιείται υπό την επιμέλεια της Άννας Καφέτση, διευθύντριας του annexM, του κέντρου για τις εικαστικές τέχνες του ΜΜΑ.Read more


«Χανς Κόλχαας» από τη Λίλλυ Μελεμέ στο Θέατρο Art 63

Η εμβληματική παράσταση Χανς Κόλχαας του Τζέιμς Σόντερς, σε μετάφραση Γιώργου Θεοδοσιάδη παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τη Νέα Σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας το 1974. Μετά από 34 χρόνια παρουσιάζεται ξανά στο ολοκαίνουργιο Θέατρο "Αrt 63" της Δραματικής Σχολής Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη.Read more


Jacques Offenbach "Ο Ορφέας στον Άδη" στο θέατρο Ολύμπια

Τα Μουσικά Σύνολα του Δήμου Αθηναίων αποδεικνύεται ότι αγαπούν τον Offenbach. Μετά την επιτυχημένη παρουσίαση της Ωραίας Ελένης, επιστρέφουν στο Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Μαρία Κάλλαςαπό το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου, με την κωμική όπερα του Jacques Offenbach Ο Ορφέας στον Άδη, την εμβληματικότερη ίσως της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, γιορτάζοντας τόσο την επαναλειτουργία του ιστορικού θεάτρου, όσο και τα 200 χρόνια από τη γέννηση του πατέρα της γαλλικής οπερέτας. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ισίδωρος Σιδέρης ο οποίος παρουσιάζει έναν μάλλον αριστοφανικό Offenbach, ενώ τη μουσική διεύθυνση αναλαμβάνουν ο Ανδρέας Τσελίκας (15, 23, 29 & 30/12) και η Κάτια Μολφέση (16, 22, 26 & 27/12, 3 & 10/2).

Ο Ορφέας στον Άδη είναι ένα από τα έργα σταθμούς στην ιστορία της οπερέτας και μία από τις πιο λαμπρές δημιουργίες του Ζακ Όφενμπαχ, του συνθέτη που περισσότερο από κάθε άλλον συνετέλεσε στο θρίαμβο της οπερέτας από τα μέσα του 19ου αιώνα.

Γραμμένος στην πρώτη του μορφή στα 1858, ο Ορφέας στον Άδη σηματοδοτεί την πρώτη ενασχόληση του Όφενμπαχ με την ελληνική μυθολογία. Καθώς παρουσιάζει τους Ολύμπιους θεούς σαν ασύδοτους γλεντζέδες του Παρισιού του 19ου αιώνα, ο Όφενμπαχ καταφέρνει να σχολιάσει (και μάλιστα διαχρονικά) τα ήθη και την ανηθικότητα της άρχουσας τάξης και της αριστοκρατίας. 

Όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο Παρίσι το 1858 ο Ορφέας στον Άδη του Ζακ Όφενμπαχ συμπλήρωσε τον απίστευτο αριθμό των 228 παραστάσεων. Η εύθυμη αυτή σάτιρα της κοινωνίας της εποχής, που επικεντρωνόταν στον αυτοκράτορα και την Αυλή του, στην ουσία έβαλε τις βάσεις ενός νέου κωμικού είδους χάρη στο βιτριολικό κείμενο και την εκρηκτικά ρυθμική και μελωδική μουσική της.

Στην εκδοχή του Όφενμπαχ ο Ορφέας και η Ευρυδίκη δεν είναι διόλου ευτυχισμένο ζευγάρι: δεν βλέπουν την ώρα να απαλλαγούν ο ένας από την παρουσία του άλλου. Η Ευρυδίκη είναι ερωτευμένη με τον βοσκό Αρισταίο, που δεν είναι άλλος από τον Πλούτωνα, θεό του Κάτω Κόσμου. Όλα μοιάζει να πηγαίνουν κατ΄ ευχήν, καθώς ο Πλούτωνας αρπάζει την Ευρυδίκη και ο Ορφέας αποκτά επιτέλους την ηρεμία του. Όμως, η Κοινή γνώμη, που είναι κεντρικός χαρακτήρας σε αυτό το έργο, έχει αντίθετη άποψη. Είναι αποφασισμένη να μην επιτρέψει τέτοιες ανηθικότητες. Αρπάζει τον Ορφέα από το χέρι και τον οδηγεί στον Όλυμπο, ενώπιον των θεών, προκειμένου να ζητήσει να τον βοηθήσουν να φέρει πίσω την Ευρυδίκη.

Λιμπρέτο: Hector Crémieux, Ludovic Halévy
Μετάφραση ποιητικού κειμένου: Δημήτρης Δημόπουλος
Μετάφραση – Διασκευή πρόζας: Ισίδωρος Σιδέρης, Ανθή Νταουντάκη
Μουσική διεύθυνση:
Ανδρέας Τσελίκας (15, 23, 29 & 30/12)
Κάτια Μολφέση (16, 22, 26 & 27/12, 3 & 10/2)
Σκηνοθεσία: Ισίδωρος Σιδέρης
Σκηνικά: Γιάννης Κατρανίτσας
Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Χορογραφία: Διονύσης Τσαφταρίδης
Φωτισμοί: Κώστας Μπλουγουράς
Διδασκαλία Χορωδίας: Σταύρος Μπερής
Επιμέλεια και αποκατάσταση μουσικού υλικού: Λουίζα Αντύπα
Μουσική προετοιμασία: Δημήτρης Γιάκας
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Ψωμά
Βοηθός σκηνογράφου: Κυριακή Νασιούλα
Βοηθός ενδυματολόγου: Χριστίνα Τσουτσουλίγα
Βοηθός χορογράφου: Μαριλού Ανδρίκου
Διανομή (με σειρά εμφάνισης):
Κοινή Γνώμη: Ειρήνη Καράγιαννη (15, 23, 26 & 30/12, 10/2)
Μαργαρίτα Συγγενιώτου (16, 22, 27 & 29/12, 3/2)
Ευρυδίκη: Χρύσα Μαλιαμάνη
Ορφέας: Γιάννης Χριστόπουλος
Αρισταίος-Πλούτωνας:
Βασίλης Καβάγιας (15, 23, 26, 27 & 30/12)
Γιάννης Καλύβας (16, 22 & 29/12, 3 & 10/2)
Αφροδίτη:
Μαρία Μαυρομμάτη (15, 22, 27 & 29/12, 3/2)
Μαρισία Παπαλεξίου (16, 23, 26 & 30/12, 10/2)
Άρης: Κώστας Ραφαηλίδης
Έρωτας:
Βάσια Ζαχαροπούλου (15, 22 & 26/12, 3 & 10/2)
Μιράντα Μακρυνιώτη (16, 23, 27, 29 & 30/12)
Δίας:
Μάριος Σαραντίδης (15, 22, 23, 27 & 30/12)
Νίκος Κοτενίδης (16, 26 & 29/12, 3 & 10/2)
Άρτεμις:
Δέσποινα Σκαρλάτου (15, 23, 27 & 29/12, 3/2)
Μαρία Κόκκα (16, 22, 26 & 30/12, 10/2)
Ήρα:
Λυδία Αγγελοπούλου (15, 22 & 27/12, 3, 10/2)
Κωνσταντίνα Ψωμά (16, 23, 26, 29 & 30/12)
Ερμής:
Βαγγέλης Αγγελάκης (15, 22, 27 & 29/12, 10/2)
Σταμάτης Πακάκης (16, 23, 26 & 30/12, 3/2)
Αθηνά: Αθηνά Χιλιοπούλου
Τζων Στυξ: Σταμάτης Μπερής
Σόλο βιολί επί σκηνής: Γιάννης Γεωργιάδης
Χορευτές (με αλφαβητική σειρά): Βασίλης Αρβανιτάκης, Βάσια Κολλιού, Μαριάννα Ρούσσου, Διονύσης Τσαφταρίδης, Κώστας Τσουκαλάς, Δήμητρα Χαραλάμπους
Χορωδοί (με αλφαβητική σειρά): Βαγγέλης Αγγελάκης, Μέναδρος Γκιοβούσογλου, Αντώνης Δήμου, Σταύρος Ζουλιάτης, Σοφία Καρβουνά, Κώστας Κονδύλης, Ανδρονίκη Λαλούτση, Μαρίνα Μανιαδάκη, Μαρία Μαυρομμάτη, Έφη Μηνακούλη, Ελένη Μπαρκαγιάννη, Νίκος Μπογιατζής, Κάνδια Μπουζιώτη, Γιώργος Μωραΐτης, Κατερίνα Νουνοπούλου, Αριάδνη Παγκάλου, Μορφούλα Παπαγεωργίου, Ζηνοβία Πουλή, Δέσποινα Ρεβίθη, Κατερίνα Σπυροπούλου, Δήμητρα Σταφέτα, Γιάννης Σφυρής, Ιωάννα Τσαβαλά, Αθηνά Χιλιοπούλου, Χρήστος Χριστοδούλου

Συμφωνική Ορχήστρα & Χορωδία δήμου Αθηναίων

Ημερομηνίες:
15, 16, 22, 23, 26, 27 29 & 30 Δεκεμβρίου 2018
Ώρα: 20.30
3 & 10 Φεβρουαρίου 2019
Ώρα: 19.30

Τιμές εισιτηρίων: 15€, 17€, 20€, 30€, 40€
Φοιτητικό, άνεργοι, άνω των 65 ετών: 10€
Θέσεις περιορισμένης ορατότητας: 5€

Προπώληση εισιτηρίων:
Ταμεία του θεάτρου: Τ. 210 3642540 από την Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2018,
Δευτέρα έως Κυριακή από τις 10.00 έως τις 21.00
& στο δίκτυο της Viva.gr 

Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Μαρία Κάλλας:
Ακαδημίας 59


Η συγκλονιστική Μανόν του Ζυλ Μασνέ στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Μια από τις διασημότερες όπερες του γαλλικού ρεπερτορίου, η Μανόν του Μασνέ επιστρέφει στην Εθνική Λυρική Σκηνή, αλλά και στην αθηναϊκή μουσική ζωή, μετά από 52 χρόνια. H Μανόν θα παρουσιαστεί στις 12, 14, 16, 19, 21, 23, 26 και 30 Δεκεμβρίου στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ, σε μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού – Κλεάντε Ρούσσο, σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και με διανομή διεθνούς επιπέδου. Στον ρόλο του τίτλου δύο σπουδαίες Ελληνίδες υψίφωνοι της ΕΛΣ με διεθνή αναγνώριση, η Μυρτώ Παπαθανασίου και η Χριστίνα Πουλίτση.

Βασισμένη στο μυθιστόρημα του αβά Πρεβό, η όπερα εξιστορεί τον άτυχο έρωτα του ιππότη Ντε Γκριέ για τη Μανόν. Την ατμόσφαιρα κάθε κατάστασης ο Μασνέ την αποδίδει μέσα από μουσική ζωηρή, γεμάτη πάθος και κυρίως αισθησιασμό, μουσική ενός ύφους το οποίο εξέφρασε με τον πιο γλαφυρό τρόπο τη γαλλική μπελ επόκ, την αισθητική και τις αξίες της.

Η Μανόν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι από τον θίασο της Κωμικής Όπερας στην αίθουσα Φαβάρ στις 19 Ιανουαρίου 1884. Η επιτυχία ήταν τέτοια ώστε με τον ίδιο θίασο η όπερα να συμπληρώσει χίλιες παραστάσεις το 1919, χίλιες πεντακόσιες το 1931 και δύο χιλιάδες το 1952. Στο μεταξύ, η Μανόν γοήτευσε ολόκληρο τον κόσμο, από το Λονδίνο ως την Αγία Πετρούπολη και τη Νέα Υόρκη. Σήμερα, άλλωστε, θεωρείται η δεύτερη σε επιτυχία και απήχηση γαλλική όπερα μετά την Κάρμεν του Μπιζέ.

Η υπόθεση της Μανόν αφορά τη σύντομη ζωή της επαρχιωτοπούλας Μανόν Λεσκώ, η οποία πόθησε τα πλούτη και τη μεγάλη ζωή στο Παρίσι. Αφού τα έζησε για σύντομο χρονικό διάστημα, κατηγορήθηκε για πορνεία, απελάθηκε και κατέληξε να πεθάνει από εξάντληση στον δρόμο προς το λιμάνι της Χάβρης. Τη Μανόν ερωτεύτηκε παράφορα ο ιππότης Ντε Γκριέ, ο οποίος κατέστρεψε τη ζωή του ακολουθώντας την αγαπημένη του.

Όλη η όπερα στηρίζεται στην προσωπικότητα της ίδιας της Μανόν, η οποία αποτελεί την επιτομή του στερεότυπου της εποχής σχετικά με τη δύναμη αποπλάνησης της γυναικείας γοητείας. Η Μανόν είναι νέα και όμορφη, ασταθής και αναποφάσιστη, ειλικρινής στην ανειλικρίνειά της, γενναιόδωρη και φιλόδοξη. Ορκίζεται χωρίς δυσκολία αιώνια πίστη σε όποιον αγαπημένο τής προσφέρει αυτό που ζητά και με την ίδια ευκολία τον εγκαταλείπει. Στο κυνήγι των ηδονών δεν εξαντλείται παρά μονάχα από την ίδια την εξάντληση, αφού προηγουμένως μετανοήσει για τις αμαρτίες στις οποίες της έχουν ζητήσει οι άλλοι να υποπέσει. Η μουσική του Μασνέ αποδίδει όλες αυτές τις όψεις με εντυπωσιακή ευστοχία. Από τη διστακτική είσοδό της ως τον γεμάτο τύψεις αποχαιρετισμό προς τον Ντε Γκριέ, τη φιλάρεσκη γκαβότα της στον «Περίπατο της βασίλισσας» και την αισθησιακή μουσική αποπλάνησης του Ντε Γκριέ στην εκκλησία ως τη γεμάτη μετάνοια κατάληξη, όλα συνθέτουν την αινιγματική και φευγαλέα προσωπικότητά της.

Ο Μασνέ υπήρξε σπουδαίος συνθέτης, ταπεινός όσο και αποτελεσματικός, και επέλεγε τα κατάλληλα μέσα χωρίς να καταφεύγει σε υπερβολές και περιττά εφέ. Στη Μανόν οι ωραίες μελωδίες αφθονούν. Οι άριες της Μανόν και του Ντε Γκριέ, τα ντουέτα ανάμεσα στους δύο, τα χορωδιακά ξεχωρίζουν για τη μελωδικότητά τους. Η δε ποικιλία τους είναι τέτοια που επιτρέπει στον Μασνέ να τα εντάξει στη ροή της μουσικής με τρόπο που εξυπηρετεί ιδανικά το μουσικοδραματικό περιεχόμενο του έργου. Η μουσική είναι άλλωστε το στοιχείο που έχει δώσει στην όπερα αυτή διαχρονικότητα και μεγάλη δημοφιλία, ανεξάρτητα από μόδες.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο διακεκριμένος σκηνοθέτης του θεάτρου, καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Πόρτα, με μεγάλη εμπειρία στην όπερα, Θωμάς Μοσχόπουλος, ο οποίος βλέπει την ιστορία της Μανόν μέσα από τη νοηματική ρευστότητα που κυριαρχεί στο έργο, εστιάζοντας στη θυματοποίηση αλλά ταυτόχρονα και στον αμοραλισμό των βασικών χαρακτήρων. Ο κόσμος στον οποίο διαδραματίζεται η ιστορία της Μανόν χαρακτηρίζεται από την ακόρεστη κατανάλωση ηδονών και την κατάπτωση των αξιών. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια ιστορία σκανδαλωδώς σημερινή και επίκαιρηΗ πολύ ενδιαφέρουσα ανάγνωση του Θωμά Μοσχόπουλου, συνδέει το σήμερα με το τότε, κρατώντας ως συνδετικό κρίκο την αίσθηση της πτώσης και του εφήμερου: «Και στον Πρεβό αλλά και στον Μασνέ οι “αφηγήσεις” της “ιστορίας” της Μανόν Λεσκώ αναφέρονται σε έναν “παρελθόντα” χρόνο για να κατανοήσουν τον παρόντα. Έτσι και το ανέβασμα θα αναμείξει τον 18ο και τον 19ο αιώνα με το πρόσφατο παρελθόν μας ξεκινώντας από τις εξωτερικές λαμπερές εικόνες τους και την ιλιγγιώδη αίσθηση “αναρρίχησης” και καταλήγοντας στον αποσβολωμένα γυμνό πόνο της ξαφνικής πτώσης του παρόντος» αναφέρει χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης.

Η Ευαγγελία Θεριανού υπογράφει τα σκηνικά, η Κλαιρ Μπρέισγουελ τα κοστούμια, ο Κορνήλιος Σελαμσής τη μουσική δραματουργία και η Σοφία Πάσχου την κινησιολογία.

Ο αρχιμουσικός της ΕΛΣ Λουκάς Καρυτινός θα έχει την ευθύνη της μουσικής διεύθυνσης, ενώ τις δύο τελευταίες παραστάσεις θα διευθύνει ο νέος Ελληνοϊταλός ανερχόμενος αρχιμουσικός Κλεάντε Ρούσσο. Τη Χορωδία της ΕΛΣ θα διευθύνει ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.

Στις παραστάσεις της Μανόν το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει διακεκριμένους πρωταγωνιστές με διεθνή απήχηση. Στον ιδιαιτέρως απαιτητικό ρόλο του τίτλου πρωτοεμφανίζονται η Μυρτώ Παπαθανασίου και η Χριστίνα Πουλίτση.

Τιμές εισιτηρίων: €15, €20, €35, €40, €50, €55, €60, €90
Φοιτητικό, παιδικό: €15 / Περιορισμένης ορατότητας: €10

Προπώληση:

Ταμεία Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Καθημερινά 09.00-21.00

Τηλ.: 213 088 5700

Ομαδικές πωλήσεις: 2130885742

www.nationalopera.gr

Καταστήματα PUBLIC

http://tickets.public.gr

www.ticketservices.gr
Εκδοτήρια Ticket Services, Πανεπιστημίου 39, εντός Στοάς Πεσμαζόγλου


Το Γαλάζιο Πουλί του Μωρίς Μαίτερλινκ στο Μέγαρο

Μετά τις επιτυχημένες παραστάσεις Τα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, Ο Πέτρος και ο Λύκος και η Πρώτη Συναυλία του Αρκούδου Πάντινγκτον, τα μουσικά παραμύθια επιστρέφουν, αυτά τα Χριστούγεννα, για τρίτη χρονιά στο Μέγαρο, με μια νέα παραγωγή για μικρούς και μεγάλους, Το Γαλάζιο Πουλί του Μωρίς Μαίτερλινκ, που ανεβαίνει στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης το Σάββατο 22, την Τετάρτη 26, την Πέμπτη 27, την Παρασκευή 28 και το Σάββατο 29 Δεκεμβρίου. Read more


Η άλλη Αιτωλοακαρνανία

Πρέπει να ομολογήσω ότι, με εξαίρεση τη Ναύπακτο και δη την ορεινή ως βουνήσια, δεν είχα επισκεφτεί ή έστω να ήταν στην άκρη του μυαλού μου να το κάνω, κάποια πόλη της Αιτωλοακαρνανίας, ούτε καν την πρωτεύουσά της, το Μεσολόγγι.

Και έφτασε η ώρα να περιηγηθούμε στο νομό, με την ευκαιρία του Ετήσιου Διεθνούς Συνεδρίου της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (AEJ), που φέτος είχε αναλάβει τη διοργάνωσή του το Ελληνικό Τμήμα γιορτάζοντας τα 40 του χρόνια. Το όλο εγχείρημα δεν θα ήταν εφικτό αν δεν συνέβαλλε αποφασιστικά  ο Σύλλογος Αιτωλοακαρνάνων Δημοσιογράφων.

Θέλω να ξεκινήσω αυτό το μικρό οδοιπορικό στις ομορφιές της Αιτωλοακαρνανίας, κάνοντας μία μικρή μνεία στους ανθρώπους της. Όπου κι αν βρεθήκαμε είτε ως γκρουπ, είτε μεμονωμένα,  μας εντυπωσίασε η καλοσύνη τους, η ζεστασιά τους και η φιλοξενία τους. Και είναι πολύ σημαντικό για έναν τόπο που συνιστά αναδυόμενο τουριστικό προορισμό να είναι φιλόξενος.

Αγρίνιο

Με έδρα μας το Αγρίνιο ταξιδέψαμε στην ιστορία, τον πολιτισμό,  γνωρίσαμε τα  οικοσυστήματα και φυσικά τη γαστρονομία τους.

Η μεγαλύτερη πόλη του νομού, ταυτίστηκε με την ιστορία του καπνού στην Ελλάδα, αποτελεί οικονομικό, πολιτιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο του νομού. Μία πόλη σύγχρονη, με την ιστορία της να συνδέεται με πολλά σημαντικά νεοκλασικά διατηρητέα κτίρια, με σπουδαιότερα, από αρχιτεκτονική άποψη, να έχουν χτιστεί τη «χρυσή εποχή του καπνού» στις αρχές του 20ου αιώνα. Στην πόλη αξίζει να επισκεφθείτε το Δημοτικό Πάρκο Παπαστράτου, το Αρχαιολογικό και Λαογραφικό Μουσείο, την Παπαστράτειο Δημοτική Βιβλιοθήκη που φιλοξενεί τη Γλυπτοθήκη Καπράλου, τις καπναποθήκες Παπαστράτου και Κομποσιώρα. Η Δημοτική Πινακοθήκη, που στεγάζεται σε αρχιτεκτονικά αξιόλογο κτίριο, αποτελεί σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό του Αγρινίου φιλοξενώντας έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών. Η παλαιά Δημοτική Αγορά, ευρύτερα γνωστή ως «Λαχαναγορά», χτίστηκε τη δεκαετία του 1930, έχει αποκατασταθεί και στεγάζει την Δημοτική Γλυπτοθήκη.

Λίμνη Τριχωνίδας

photo Vassilis Koutroumanos

Στην επόμενη στάση μας, σε απόσταση 6 χλμ. από την πόλη, γνωρίσαμε το «πέλαγος» της Αιτωλοακαρνανίας, τη μεγαλύτερη λίμνη της χώρας, την Τριχωνίδα. Φτάσαμε στο κτήμα Πιθάρι, δίπλα στη λίμνη και μας συνεπήρε η ομορφιά της. Στις όχθες της υπάρχουν πανέμορφα δάση από πλατάνια, λεύκες, ιτιές και πικροδάφνες. Όπως μας ενημέρωσαν η λίμνη Τριχωνίδα θεωρείται από τις καθαρότερες λίμνες της χώρας και σ’ αυτό συμβάλουν τα υπόγεια ρεύματα, οι ασβεστούχοι βάλτοι και καλαμώνες που τη περιβάλουν. Μάθαμε επίσης ότι στη λίμνη βρίσκουν καταφύγιο περίπου 200 είδη πουλιών και 25 είδη ψαριών. Το πιο σπάνιο είναι ο νανογωβιός, ο οποίος θεωρείται το μικρότερο ψάρι της Ευρώπης και δεν υπάρχει αλλού στον κόσμο, ενώ είναι η μοναδική που φιλοξενεί τη νόστιμη, λιμνίσια αθερίνα, ένα ψάρι που ζει μόνο στη θάλασσα.

Επίσης, πληροφορηθήκαμε για το Lake Party Trichonida, ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά, εναλλακτικά φεστιβάλ που γίνεται στη λίμνη το καλοκαίρι,  προσαρμοσμένο στα «θέλω» και τις απαιτήσεις των νέων.

Αυτό που μας γαλήνεψε την ψυχή λίγο πριν την αναχώρησή μας, ήταν το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα στη λίμνη, που όμοιό του σπάνια συναντάς.

Βόνιτσα

Το επόμενο πρωί μας βρήκε στην μαγευτική, γραφική κι ερωτική Βόνιτσα. Σίγουρα δεν είναι από τα μέρη που πρωταγωνιστούν στον τουριστικό χάρτη της χώρας. Όμως, πιστέψτε με, θα πρέπει να μπει στα επόμενα σχέδιά σας. Τα χαμηλά της σπίτια, τα γραφικά της σοκάκια, οι όμορφες γειτονιές της, όπως και το επιβλητικό της κάστρο καθρεφτίζονται στον πρωινό ήλιο και σκορπούν το δικό τους χρώμα στα νερά του Αμβρακικού κόλπου. Το κάστρο που δεσπόζει πάνω από την πόλη, αντανακλά τα χρώματα, τα σχήματα, τους μύθους και μέσα από τη μαγική αχλή του χρόνου αναδύει τη μακραίωνη ιστορία του.

Ιδιαίτερης ομορφιάς το νησάκι της Κουκουμίτσας, το οποίο αποτελεί το στολίδι της πόλης, και βρίσκεται στον κόλπο μπροστά απ’ αυτή. Ακολουθώντας την πέτρινη πεζογέφυρα θα χαθείτε μέσα στους ευκάλυπτους και τα κυπαρίσσια κι εκεί θα ανακαλύψετε το εκκλησάκι του Αγίου Νεκταρίου.

Η περιοχή φημίζεται για τις παραλίες της  και τους τεράστιους υδροβιότοπους της, που  βρίσκουν καταφύγιο πολλά είδη σπάνιων πτηνών, ενώ στα νερά του Αμβρακικού είναι έντονη η παρουσία δελφινιών και της χελώνας καρέτα-καρέτα.

Και φυσικά δεν μπορώ να μην αναφερθώ, και μην παραλείψετε να δοκιμάστε, τις νόστιμες γαρίδες γάμπαρη και το μοναδικής γεύσης χέλι κατευθείαν από τον Αμβρακικό.

Μεσολόγγι

Επόμενη στάση μας η πρωτεύουσα του νομού, το ιστορικό Μεσολόγγι. Το Μεσολόγγι έχει ταυτιστεί όσο καμία άλλη πόλη με το Αγώνα του 1821και γι’ αυτό το λόγο το 1937, με προεδρικό διάταγμα, ανακηρύχθηκε Ιερά Πόλη.

Η περιήγησή μας ξάφνιασε ευχάριστα. Βρεθήκαμε σε μια γαλήνια πόλη με πλούσια ιστορική κληρονομιά και έναν υδάτινο κόσμο.

Τα τείχη και η πύλη της πόλης παραμένουν ακόμη επιβλητικά, ενώ θα πρέπει να κάνετε οπωσδήποτε μία επίσκεψη στον καταπράσινο Κήπο των Ηρώων, εσωτερικά του τείχους της πόλης, όπου έχουν θαφτεί πολλοί ήρωες που πολέμησαν στην Ηρωική Έξοδο. Αξίζει να επισκεφτείτε το Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης, αφού μέσα στις αίθουσες του διώροφου νεοκλασικού του 1931 πάνω στην κεντρική πλατεία θα γνωρίσετε τους αγωνιστές της ελληνικής επανάστασης, αλλά και τραγικές σκηνές από την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου. Στην συλλογή του μουσείου περιλαμβάνονται αυθεντικοί πίνακες και αντίγραφα από σκηνές της Εξόδου του Μεσολογγίου, προσωπογραφίες φιλελλήνων και Ελλήνων οπλαρχηγών, γκραβούρες αυθεντικές του 1837 του Άγγλου Friedel, όπλα του 1826, νομίσματα και μετάλλια, αντικείμενα και χειρόγραφα του Λόρδου Βύρωνα.

Δύο ιστορικά σπίτια έχουν μετατραπεί σε μουσεία, το σπίτι του ποιητή Κωστή Παλαμά και το αρχοντικό της οικογένειας Τρικούπη, όπου έζησαν οι δύο πρωθυπουργοί της Ελλάδας. Επίσης, στο κέντρο της πόλης βρίσκεται και η Βάλβειος βιβλιοθήκη, με σπάνια βιβλία και ντοκουμέντα, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης των Χρήστου και Σοφίας Μοσχανδρέου με πλήθος έργων σημαντικών Ελλήνων δημιουργών, το Μουσείο «Βάσω Κατράκη», ένα μουσείο αμιγώς χαρακτικής τέχνης με περισσότερα από 500 έργα της χαράκτριας και ζωγράφου και άλλα ενδιαφέροντα αξιοθέατα.

Η λιμνοθάλασσα με τις γραφικές «πελάδες» της - τα μικρά ξύλινα σπιτάκια πάνω σε πασσάλους, μέσα στο νερό - προστατεύεται από την γνωστή συνθήκη RAMSAR και αποτελεί περιβαλλοντικό πάρκο και οικοσύστημα. Πρόκειται για ένα τοπίο μοναδικής ομορφιάς και οικοτουριστικής αξίας, με σπάνια είδη χλωρίδας,  αλλά και 280 είδη πουλιών που έχουν παρατηρηθεί στον ευρύτερο άξονα λιμνοθάλασσα – Δέλτα Αχελώου – Δέλτα Ευήνου καθώς και στα γύρω βουνά.

Και σίγουρα όταν βρεθείτε στο Μεσολόγγι μην παραλείψετε να δοκιμάσετε ένα εκλεκτό έδεσμα, το αυγοτάραχο, που έδωσε μια άλλη διάσταση στην εικόνα της περιοχής. Αλλά προφανώς σε λίγους …γκουρμέ τύπους.

Ναύπακτος

Τελευταίος μας σταθμός η Ναύπακτος. Η πιο γνωστή πόλη για εξορμήσεις, μιας και απέχει μόλις 10χλμ. από τη γέφυρα Ρίου – Αντιρίου. Συννεφιασμένη ήταν η Κυριακή που φτάσαμε, αλλά η πόλη χτισμένη αμφιθεατρικά σε μια πλαγιά με πεύκα, με το διατηρημένο βενετσιάνικο κάστρο στην κορυφή του λόφου πραγματικά σε μαγεύουν.

Το πρώτο που μας έκανε εντύπωση ήταν το άγαλμα του διάσημου Ισπανού λογοτέχνη Μιχαήλ Θερβάντες, ο οποίος, όπως μας εξήγησαν, σε ηλικία 23 χρονών πήρε μέρος στη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571 μ.Χ., όπου έχασε το ένα του χέρι.

Ανηφορίζοντας στα πλακόστρωτο δρομάκια βόρεια της πλατείας του Λιμανιού βρεθήκαμε  μπροστά από ένα κτιριακό συγκρότημα με επιβλητική μορφή, το οποίο προκαλεί την προσοχή και το ενδιαφέρον του καθένα που το βλέπει για πρώτη φορά. Είναι ο «Πύργος Μπότσαρη». Το κτίριο, κτισμένο σε δύο φάσεις το 15ο και 16ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές για τη στέγαση των εκάστοτε ηγεμόνων της πόλης αυτής. Αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ναυπάκτου, το 1829, περιήλθε στην κατοχή του σουλιώτη στρατηγού Νότη Μπότσαρη. Σήμερα ο πύργος ανήκει στο «Ίδρυμα Δημητρίου και Αίγλης Μπότσαρη», και φιλοξενείται διαρκής έκθεση αντιγράφων από πίνακες, χάρτες και σχεδιάσματα που έχουν σχέση με τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου.

Λόγω του περιορισμένου μας χρόνου δεν είχαμε τη δυνατότητα να επισκεφτούμε περισσότερα σημεία ενδιαφέροντος, που ρίχνοντας μία ματιά στον οδηγό της πόλης είναι πάρα πολλά, όπως το αρχοντικό της οικογένειας Τζαβέλα, το αρχοντικό του λογοτέχνη Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα, αλλά και το πλάτωμα της συνοικίας του Τζαμιού, τη σημερινή πλατεία Γιάννη Βλαχογιάννη με το μεγάλο πλατάνι και την πέτρινη βρύση, όπου σώζονται τα ερείπια τούρκικου τεμένους, καθώς και συγκρότημα τούρκικων λουτρών σε σχετικά καλή κατάσταση.

Για κάθε τόπο μπορεί να γράψει κάποιος σελίδες ολόκληρες. Αυτό που θα μας μείνει είναι η ομορφιά, η αντίθεση των επιβλητικών βουνών με τη ηρεμία του ποταμού, των λιμνών και των πεδιάδων. Σίγουρα ο νομός μπαίνει δυναμικά στον τουριστικό χάρτη της Ευρώπης γιατί έχει να κάνει με την θάλασσα, την ιστορία, τον πολιτισμό, το οικοσυστήματα και φυσικά τη γαστρονομία. Είναι ένας προορισμός έκπληξη, για όλους τους μήνες του χρόνου, με πολλά σπορ , από ιππασία, ανεμόπτερα έως καγιάκ, ράφτιγκ και αναρρίχηση.

Το σίγουρο είναι ότι όποιος επισκεφτεί την Αιτωλοακαρνανία περνάει καλά και θέλει να ξαναπάει!