Πρεμιέρα στην Επίδαυρο για τους Πέρσες του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά

Με τους Πέρσες του Αισχύλου θα αναμετρηθεί φέτος ο καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης Δημήτρης Καραντζάς· μια πολυαναμενόμενη πρεμιέρα της αρχαιότερης σωζόμενης τραγωδίας, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 15 & 16 Ιουλίου στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.


Read more


Με τίτλο Ωδή στην Ομορφιά το 28ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Το φετινό Φεστιβάλ με τίτλο Ωδή στην Ομορφιά έχει στόχο την ανάδειξη του μεγάλου και ανεξάντλητου από φιλοσοφική, ηθική, κοινωνική και καλλιτεχνική σκοπιά, ζητήματος της Ομορφιάς.


Read more


"Βληχή": η νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου σε παγκόσμια πρεμιέρα στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Με φόντο ένα άγονο και ξερό νησιωτικό τοπίο, η ταινία μικρού μήκους με τον περίεργο τίτλο «Βληχή» του Γιώργου Λάνθιμου μας μεταφέρει σε μια αγροτική κοινωνία στην Ελλάδα. Μία κοινωνία ξεχασμένη πίσω σε άλλες δεκαετίες. Αυτό είναι το τοπίο που επέλεξε ο Γιώργος Λάνθιμος να μας μεταφέρει μέσα από την ασπρόμαυρη βωβή ταινία μικρού μήκους «Βληχή» με τις αριστοτεχνικές ερμηνείες της βραβευμένης με Όσκαρ Έμμα Στόουν και του Γάλλου Νταμιάν Μποννάρ.

«Ήταν πολύ
ενδιαφέρουσα για μένα η πρόταση από τη Λυρική και τον ΝΕΟΝ, καθώς «Με αυτή την
ταινία γυρίζω σε ένα πρώιμο στάδιο του κινηματογράφου, ασπρόμαυρο, χωρίς λόγια.
Ήταν πρόκληση και ταυτόχρονα έμπνευση ότι είναι μια ταινία βουβή που
παρουσιάζεται με τον συγκεκριμένο τρόπο και με τη συνοδεία ζωντανής ορχηστρικής
μουσικής
», σημείωσε ο Γιώργος Λάνθιμος κατά τη διάρκεια της συνέντευξης
τύπου, ενώ για τη συνεργασία του με την Έμμα Στόουν τόνισε πως είναι πολύ
σπάνιο να βρίσκεις συνεργάτες που τα πας τόσο καλά, και είναι υπέροχο να
δημιουργείς σχέσεις που μεγαλώνουν μέσα από τη δουλειά και να τις εξελίσσεις. «Με
την Έμμα τώρα τελειώνουμε την τρίτη ταινία μαζί, είναι μία σχέση που μεγαλώνει
»
(σ.σ. μετά από την μεγάλη επιτυχία της «Ευνοούμενης», ήρθε η «Βληχή», ενώ έχουν
ήδη γυρίσει την επόμενη ταινία τους μεγάλου μήκους με τίτλο «Poor Things»).

Η ατμόσφαιρα της
ταινίας Βληχή είναι σκοτεινή αλλά μεθυστική. Το έργο εξερευνά τις ιδέες της
μοναξιάς και της σύνδεσης, του θανάτου και του έρωτα, της επιθυμίας και της
αλληλεπίδρασης του ανθρώπου με τα ζώα (που αναδεικνύονται μέσα από τη συμμετοχή
της τοπικής κοινωνίας της Τήνου στη δημιουργία της ταινίας).

Η Έμμα Στόουν, που συμμετέχει αφιλοκερδώς στην ταινία (όπως μας ενημέρωσει η Διευθύντρια του ΝΕΟΝ Ελίνα Κουντούρη) και είναι το κεντρικό πρόσωπο παρουσιάζοντας ένα εύρος συναισθημάτων ως μαυροφορεμένη γυναίκα της Τήνου, παρουσιάστηκε σήμερα στη συνέντευξη τύπου δροσερή και αέρινη λέγοντας ότι «Είμαι ενθουσιασμένη που είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω στην Αθήνα και την Τήνο και να συμμετέχω σε αυτό το πρόγραμμα. Ήταν πραγματικά ένα μεγάλο δώρο η εμπειρία μου στο νησί και να δουλέψω ξανά με τον Γιώργο (Λάνθιμο)».

Ενδιαφέρουσα ήταν η προσέγγιση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή της ΕΛΣ Γιώργος Κουμεντάκης ο οποίος σημείωσε ότι: «Από μικρός στα μέρη που έζησα άκουγα απίστευτες ιστορίες που στριφογυρίζουν από γενιά σε γενιά και αποτυπώνονται στο γέρικο σκαμμένο δέρμα όσων τις αφηγούνται. Στις ιστορίες εκείνες, όπου το σεξ μπλέκεται με την πίστη, τη φύση, την απιστία και τον θάνατο, ποτέ δεν είσαι βέβαιος για το τι πραγματικά έχει συμβεί και τι είναι κομμάτι του φαντασιακού. Μια τέτοια ιστορία είδα στη Βληχή, μεταξύ ονείρου και ρεαλισμού. Στις μαυρόασπρες εικόνες της ταινίας είδα την ιστορία του κινηματογράφου μέσα από τη μοναδική κινηματογραφική προσωπικότητα του Λάνθιμου, με έναν απίστευτα σύγχρονο τρόπο».

Η ταινία Βληχή

https://youtu.be/xDCG62C4Fig

Με φόντο ένα
άγονο και ξερό νησιωτικό τοπίο, η ταινία μας μεταφέρει σε μια αγροτική κοινωνία
στην Ελλάδα. Ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου βαραίνει την ατμόσφαιρα, οι
άνθρωποι του χωριού συμπάσχουν και συμμετέχουν στο βαρύ πένθος. Η νεαρή
σύντροφος, συντετριμμένη, ταλαντεύεται ανάμεσα στην συντριβή της απώλειας και
το ζωώδες ένστικτο για επιβίωση.

Ο Λάνθιμος αιχμαλωτίζει την προσοχή του κοινού με αριστοτεχνικό τρόπο, ενώ οι άνθρωποι, τα ζώα και το τοπίο συγκλίνουν και συνωμοτούν σε έναν ωμό και ανησυχητικό κύκλο ζωής και θανάτου. Το στοιχείο αυτό αντικατοπτρίζεται στην ανανοηματοδότηση του πένθιμου άσματος του Μπαχ από τον Κνουτ Νύστεντ, και του μουσικού έργου του Τόσιο Χοσοκάβα που συνοδεύουν την ταινία. Οι στίχοι υποδηλώνουν ότι ο θάνατος δεν είναι ένα τέλος, αλλά ένας νέος σύντροφος και μια νέα συνάντηση.

Η δεύτερη ανάθεση της ΕΛΣ και του ΝΕΟΝ

Η ταινία μικρού μήκους «Βληχή» που εκτυλίσσεται εξ ολοκλήρου στην Τήνο, αποτελεί τη δεύτερη ανάθεση στο πλαίσιο  του προγράμματος «The Artist on The Composer» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του Οργανισμού ΝΕΟΝ  θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της, συνοδεία μουσικών συνόλων, στις 6, 7 και 8 Μαΐου 2022 στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο ΚΠΙΣΝ, παρουσία όλων των συντελεστών. Η παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία είναι του Γιώργου Λάνθιμου, ενώ το μουσικό σενάριο της ταινίας αποτελείται από έργα των Γ. Σ. Μπαχ / Κνουτ Νύστεντ και Τόσιο Χοσοκάβα, τα οποία θα ερμηνευτούν ζωντανά από μουσικούς της ΕΛΣ,  τη Χορωδία της ΕΡΤ και τη σολίστ Αγγελίνα Τκάτσεβα (τσίμπαλο), σε μουσική διεύθυνση Νίκου Βασιλείου και διεύθυνση χορωδίας Αγαθάγγελου Γεωργακάτου.


Έρχεται το 1ο Φεστιβάλ Λατρευτικής Μουσικής στην Πλάκα

Το 1ο Φεστιβάλ Λατρευτικής Μουσικής θα πραγματοποιηθεί, από τη Μεγάλη Δευτέρα 18 έως τη Μεγάλη Τετάρτη 20 Απριλίου, σε 17 ιστορικά τοπόσημα της Πλάκας και του κέντρου της Αθήνας. Το Φεστιβάλ, σε καλλιτεχνική διεύθυνση Γιώργου Κουμεντάκη, θα παρουσιάσει έναν μαραθώνιο 62 συναυλιών και καλλιτεχνικών δράσεων, προσεγγίζοντας πολυάριθμες και απρόσμενες πτυχές της σχέσης θρησκευτικής λατρείας και μουσικής, σε μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους, εκκλησίες, δρόμους και πλατείες.

Πρωτόγνωρη βιωματική εμπειρία κατάνυξης στους δρόμους της Πλάκας

Πάνω από 400 νεότεροι και διακεκριμένοι Έλληνες
καλλιτέχνες, μουσικοί, χορωδοί, τραγουδιστές, ψάλτες, συνθέτες, ηθοποιοί,
αρχιμουσικοί συμμετέχουν σε μια πρωτόγνωρη βιωματική εμπειρία κατάνυξης στους
δρόμους της Πλάκας και του κέντρου της Αθήνας. Για τρεις συνεχόμενες ημέρες,
από τις 18 έως τις 20 Απριλίου 2022, η μουσική σκυταλοδρομία του 1ου Φεστιβάλ
Λατρευτικής Μουσικής θα φέρει σπουδαία έργα της παγκόσμιας μουσικής, της
παράδοσης και της σύγχρονης δημιουργίας με θεματικό άξονα τη λατρεία στο
Μουσείο της Ακρόπολης, τη Μητρόπολη Αθηνών, το Φετιχιέ Τζαμί, το Λουτρό των
Αέρηδων, το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων «Φοίβος Ανωγειανάκης» –
Κέντρο Εθνομουσικολογίας, το Μετόχι του Παναγίου Τάφου, τον πεζόδρομο της
Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, τον Φιλολογικό
Σύλλογο Παρνασσός, το Μουσείο Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού, το εκκλησάκι του
Παπαδιαμάντη (Ναός Αγίου Ελισαίου), το Μουσείο Παύλου και Αλεξάνδρας
Κανελλοπούλου, τον Καθολικό Καθεδρικό Ναό Αγ. Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, αλλά
και σε τρεις διαδρομές με τις Μπάντες του Στρατού, της Αεροπορίας και του
Ναυτικού σε Διονυσίου Αρεοπαγίτου – Αποστόλου Παύλου – Πλατεία Καπνικαρέας,
Περιφερειακό Ακρόπολης και Μητροπόλεως – Μοναστηράκι.

Το Φεστιβάλ Λατρευτικής Μουσικής απαρτίζεται από
συναυλίες και εκδηλώσεις με κοινό θεματικό άξονα τη μουσική που επικαλείται ή
γράφεται για θρησκευτική χρήση, αλλά με πολύ ευρείες αισθητικές και
εννοιολογικές στοχεύσεις. Κατά την τριήμερη διάρκειά του, οι συναυλίες,
παραστάσεις μουσικού θεάτρου και περφόρμανς θα έχουν στόχο να αναδείξουν την
πολυδιάστατη συμβολή της λατρευτικής μουσικής στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του
δυτικού πολιτισμού.

Οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ προτείνουν μια
αδογμάτιστη προσέγγιση της λατρευτικής μουσικής: παραδοσιακή, εθνικές σχολές,
κλασική, σύγχρονη, μπαρόκ, βυζαντινή σε εκκλησίες, μουσικό θέατρο, έντεχνη
ελληνική μουσική, εικαστικές εγκαταστάσεις και περφόρμανς.

Από αρχαιολογικούς χώρους, εκκλησίες και μουσεία μικρής χωρητικότητας (30-100 θεατών) έως ανοιχτούς χώρους (πεζοδρόμους, πλατείες, αύλειους χώρους) που μπορούν να φιλοξενήσουν 1.500-2.000 θεατές, το 1ο Φεστιβάλ Λατρευτικής Μουσικής προτείνει μια μουσική περιφορά ως ένα δημόσιο γεγονός μεγάλης κλίμακας, που θα αναδείξει τη σημασία της μουσικής για την κοινότητα και το ειδικό βάρος της λατρευτικής μουσικής στη βιωμένη σχέση του κοινού με τη μουσική παράδοση.

Τι θα δούμε στο 1ο Φεστιβάλ Λατρευτικής Μουσικής

Το 1ο Φεστιβάλ Λατρευτικής Μουσικής έρχεται να
φωτίσει έννοιες και συναισθήματα όπως η μετάνοια, η
ευλάβεια, η λύτρωση, η εξιλέωση, αλλά και η ανάσταση, με συνθέσεις
Ροσσίνι, Σοπέν, Μέντελσον, Παλεστρίνα, Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, πιανιστικά των
Μπαχ / Χάυντν, Μότσαρτ, Μπετόβεν, Ραβέλ, Μεσσιάν, Κούρταγκ κ.ά., καθώς και
χορωδιακά των Βέρντι, Πουλένκ, Ντεμπυσσύ κ.ά. Το τριήμερο πρόγραμμα
περιλαμβάνει επίσης γερμανικές θρηνωδίες, λατρευτικά τραγούδια και χορωδιακά
της Μεσογείου, έργα του 20ού αιώνα που πραγματεύονται τον θρήνο, μουσικές των
σούφι δερβίσηδων της Πόλης, μοιρολόγια της Παναγίας, εγκώμια του Επιταφίου και
εκκλησιαστικούς ύμνους που συνδέονται με τη μορφή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη,
ηχητικές εγκαταστάσεις, νέα έργα Ελλήνων συνθετών και αναγνώσεις συνοδεία
μουσικής.

Στις 62 συναυλίες το κοινό θα έχει
την ευκαιρία να γνωρίσει σπουδαία έργα της λατρευτικής μουσικής και έργα με
αφορμή τη λατρεία και το θρησκευτικό συναίσθημα μέσα από καλλιτέχνες και σύνολα
όπως, μεταξύ άλλων, οι Μάρκελλος Χρυσικόπουλος, Μυρσίνη Μαργαρίτη, Θεοδώρα
Μπάκα, Δημήτρης Μπάκας, Σύνολο σαξοφώνων Sax Nouveau, Κλιμάκιο βυζαντινού χορού
Ηδύμελον, Φίλιππος Τσαλαχούρης, Κυριάκος Καλαϊτζίδης, Γυναικείο φωνητικό σύνολο
Equálibi, Αγαθάγγελος Γεωργακάτος, Στάθης Σούλης, Νατάσσα Μποφίλιου, chórεs, Σπύρος Καλλιβωκάς, Βυζαντινός Χορός Τρόπος, Κωνσταντίνος
Αγγελίδης, Oros Ensemble, Αποστόλης Κουτσογιάννης, Sibílima Ensemble, Μάνια Παπαδημητρίου, Βασίλης
Παπαβασιλείου, Χαράλαμπος Αγγελόπουλος, Νίκος Λαάρης, Στέφανος Νάσος, Απόστολος
Παληός, Αριστοτέλης Παπαδημητρίου, Piano for two, Μελίνα Τσινάβου, Διαπολιτισμική Ορχήστρα ΕΛΣ, Χάρης Λαμπράκης,
Γιάννης Μαραμαθάς, Ιάσων Μαρμαράς, Μαρίνα Σάττι, Μάρθα Μαυροειδή, Ερήνη,
Δημήτρης Κούντουρας, Voci Contra Tempo, Σοφία Γιολδάση, Νίκος Βασιλείου, Χρύσα Μαλιαμάνη, ΜεῙΖοΝ Ensemble, καθώς και οι Μπάντες του Στρατού,
της Αεροπορίας και του Ναυτικού.

Το 1ο Φεστιβάλ Λατρευτικής Μουσικής αποτελεί μια
σύμπραξη δυνάμεων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και εποπτευόμενων
φορέων του, της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Eurolife FFH.
Η ιδέα και η καλλιτεχνική διεύθυνση του Φεστιβάλ είναι του Καλλιτεχνικού
Διευθυντή της ΕΛΣ Γιώργου Κουμεντάκη.


Μεγάλη δωρεά 350 έργων σύγχρονης τέχνης σε 4 σημαντικά δημόσια μουσεία από τον Δημήτρη Δασκαλόπουλο

Ένα μεγάλο σύνολο σημαντικών έργων σύγχρονης τέχνης μετατρέπεται σε δημόσιο αγαθό με την πολύ σημαντική δωρεά παγκόσμιου ενδιαφέροντος που ανακοίνωσε σήμερα ο επιχειρηματίας και συλλέκτης Δημήτρης Δασκαλόπουλος, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου το Καπνεργοστάσιο της Βουλής των Ελλήνων. Ο Δημήτρης Δασκαλόπουλου δωρίζει σε 4 μουσεία 3 χωρών σε 2 ηπείρους περισσότερα από 350 έργα από 142 καλλιτέχνες, εκ των οποίων 140 προορίζονται για το ΕΜΣΤ, περίπου 100 σε κοινή δωρεά στα Guggenheim και MCA Chicago και 110 για την Tate.


Read more


JOHN CRAXTON. Μια ελληνική ψυχή στο Μουσείο Μπενάκη με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του

Μια έκθεση αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του φιλέλληνα ζωγράφου John Craxton (1922-2009) ξεκινάει το ταξίδι της από τις 13 Απριλίου, με πρώτο σταθμό το Μουσείο Μπενάκη, με αφορμή τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του. Η ιστορία του καλλιτέχνη, γεμάτη με αισιοδοξία που αντικατοπτρίζεται στους εξαίσιους πίνακές του, καταγράφει ένα επικό ταξίδι από το σκοτάδι στο φως.


Read more


Δυναμική επανεκκίνηση για το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

25 χρόνια μετά την ίδρυσή του το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης οφείλει να βρει τη θέση του στον χάρτη της πόλης, ανέφερε, δέκα μήνες μετά την ανάληψη της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Μουσείου, η Κατερίνα Γρέγου στην Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε και μας μας προετοίμασε για ολική και δυναμική επανεκκίνηση του Μουσείου, τόσο για την αποστολή του, όσο και για τον προσανατολισμό του, τις συλλογές του, αλλά και τις σχέσεις του με τους καλλιτέχνες. Όμως δεν έκρυψε και τη συγκίνησή της, που μετά από 25 περιπλάνησης στο εξωτερικό, επέστρεψε σε μία θέση ύψιστης τιμής στο σύγχρονο πολιτισμό στη χώρα μας.


Read more


Αισιόδοξο και πολυσυλλεκτικό το νέο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου

Χρώμα, χαρά και φως. Μια πολύχρωμη, παιχνιδιάρικη και αισιόδοξη απολύτως ταιριαστή με τη διάθεση όλων μας να επιστρέψουμε επιτέλους σε μια κανονικότητα που τόσο μας έχει λείψει είναι η νέα οπτική ταυτότητα του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Την υπογράφει ο εικαστικός Γιάννης Βαρελάς και το δημιουργικό γραφείο G Design. Το πρόγραμμα που παρουσίασε Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου Κατερίνα Ευαγγελάτου έχει πολλές ενδιαφέρουσες παραστάσεις Ελλήνων και ξένων δημιουργών.


Read more


148 πολύτιμα έργα του Νίκου Εγγονόπουλου στο Ίδρυμα Θεοχαράκη

Ο κόσμος του Νίκου Εγγονόπουλου αποκαλύπτεται με περισσότερα από 148 πολύτιμα έργα μέσα από την αναδρομική έκθεση "Νίκος Εγγονόπουλος. Ο Ορφέας του Υπερρεαλισμού" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη από τις 9 Μαρτίου έως τις 19 Ιουνίου 2022, τιμώντας τη μνήμη του μεγάλου υπερρεαλιστή, τριάντα επτά χρόνια από τον θάνατό του.

Κορυφαία έργα όπως Ορφεύς, Ερμής και Ευρυδίκη, 1949, Αργώ, 1948, Ορφεύς, 1957, Οι Αδιάφθοροι, 1967, Ο ζωγράφος και το μοντέλο του, 1970, Ορφεύς, 1968, Ομηρικό με τον ήρωα, 1938, Ολυμπία, 1970, Ο Μερκούριος Μπούας, 1971, Nico hora ruit, 1939, Συναυλία, 1960, Ο Καβάφης, 1948, Καζανόβας, 1968, Μεσογειακή Μούσα, 1984, Οι αδιάφθοροι, 1967, μεταξύ των άλλων, αποκαλύπτουν το πολυεπίπεδο έργο του.

Ομηρικό με τον ήρωα, 1938, Λάδι σε μουσαμά, 130,5 x 125 εκ, Συλλογή Ιδρύματος Ωνάση

"Η ζωγραφική για τον Εγγονόπουλο ήταν μια άσκηση πνευματικής ελευθερίας" επισημαίνει ο Τάκης Μαυρωτάς

«O Εγγονόπουλος με λογισμό και όραμα, κινείται από το παρόν στο παρελθόν, από το όνειρο στον μύθο και από την πραγματικότητα στη φαντασίωση. Αδιαπραγμάτευτα ειλικρινής και ανιδιοτελής απέναντι στη ζωή, αντιμετώπισε με θάρρος τους επικριτές και πολέμιούς του, αντιπαραθέτοντας τη ζωγραφική και την ποίησή του, οι οποίες είναι έντονα συνδεδεμένες με τα όνειρα και τους ονειρικούς μηχανισμούς, με το παράλογο και τη “ζούρλια”, μια λέξη που συχνά χρησιμοποιούσε ο ίδιος. Αυτό το μυστηριακό σύμπαν εκφράζει τη δική του αλήθεια, έναν απέραντο κόσμο, που αντανακλά το πάθος του για καθετί ωραίο, αλλά και την κριτική του στάση απέναντι στα μεγάλα λάθη. Έτσι, οι μνήμες από τα δύσκολα χρόνια της κατοχής έγιναν εικόνες και στίχοι με ενάργεια και συναισθηματική ένταση.(…) Η ζωγραφική για τον Εγγονόπουλο ήταν μια άσκηση πνευματικής ελευθερίας. Δούλευε καθημερινά με μαεστρία, ενίοτε ελαιογραφίες, με τον ίδιο τρόπο που δούλευε την αυγοτέμπερα, χρησιμοποιώντας λιγοστά καθαρά και λαμπερά χρώματα, όπως την ώχρα, το μπλε του κοβαλτίου ή το ούλτρα μαρίν, το βαθύ πράσινο και το κόκκινο και άλλοτε υδατογραφίες, όπου σε αρκετές από αυτές προσέθετε σινική μελάνη", επισημαίνει στον κατάλογο ο επιμελητής της έκθεσης, Τάκης Μαυρωτάς.

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ για τον Νίκο Εγγονόπουλο
Η ακαδημαϊκός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γράφει στον ομότιτλο κατάλογο της έκθεσης: «Αν με ρωτούσαν ποιος είναι για μένα ο απόλυτος υπερρεαλιστής (δεν λέω σουρεαλιστής για να μην στρεβλώσω την έννοια του όρου), ξένος ή Έλληνας, αδίστακτα θα απαντούσα ο Νίκος Εγγονόπουλος. Έκανε τη λέξη ως ποιητής και την εικόνα ως ζωγράφος να υπακούσουν στη δική του σύνταξη και γραμματική και να συνθέτουν μια ιδιαίτερη στοχαστική και αισθητική πραγματικότητα. Αν πάλι με ρωτούσαν ποιόν θεωρώ ποιο σπουδαίο, τον Εγγονόπουλο ποιητή ή τον Εγγονόπουλο ζωγράφο, θα έλεγα ότι η ερώτηση είναι ανεδαφική. Ο Εγγονόπουλος κάνει ποίηση ζωγραφίζοντας και δημιουργεί εικαστική τέχνη με την ποίησή του. Ο άρρηκτος αυτός συνδυασμός μου δίνει το δικαίωμα να τον ονομάσω τον απόλυτο υπερρεαλιστή που πολέμησε να πει ποιητικά ότι “η Τρίτη γύφτισσα είναι ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης”, και ότι “τα αγάλματα κάνουν μεταφυσικές επεμβάσεις” και να ζωγραφίσει την “Μεταθανάτια αυτοπροσωπογραφία του”.

Nico hora ruit, 1939, Λάδι σε μουσαμά, 120 x 100 εκ., Ιδιωτική Συλλογή

Ο Νίκος Εγγονόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1907 και πέθανε το 1987. Σπούδασε στη ΑΣΚΤ με δασκάλους τους Κωνσταντίνο Παρθένη, Δημήτριο Μπισκίνη, Θωμά Θωμόπουλο και Γιάννη Κεφαλληνό. Στη συνέχεια, χάρη στην μαθητεία του κοντά στο Φώτη Κόντογλου και τον καθηγητή Αλέξανδρο Ξυγγόπουλο ήλθε σε επαφή με την παράδοση και την ουσία της βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης. Το 1967 διορίστηκε καθηγητής στην έδρα της ζωγραφικής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου, όπου από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 εργαζόταν ως επιμελητής. Το 1939 παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση, στην οικία του Ν. Καλαμάρη, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις της κριτικής, και ακολούθησε σειρά ατομικών παρουσιάσεων και συμμετοχών σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις. Το 1954 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας και ένα χρόνο αργότερα πήρε μέρος στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο. Το 1958 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Ποίησης του Υπουργείου Παιδείας και το 1966 του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός του Γεώργιου Α΄ για το ζωγραφικό του έργο. Οι ποιητικές του συλλογές και η σκηνογραφική του δουλειά, με τη δύναμη της προσωπικής του έκφρασης στερεώνουν τον πολιτισμό.

Τα έργα έχουν δανείσει οι συλλογές του Ιδρύματος Ωνάση, της Alpha Bank, του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών Α. Π. Θ., της Δημοτικής Πινακοθήκης Ρόδου, της Λεβεντείου Πινακοθήκης, καθώς και πολλών ιδιωτικών συλλογών, όπως του Δ. Ν. Π., του κυρίου Κρίτωνα Ιωαννίδη, της κυρίας Ειρήνης Παναγοπούλου, του κυρίου Μπάμπου και της κυρίας Άντζελας Οικονομίδη και του Μ. Μ.

Η έκθεση συνοδεύεται από πολυσέλιδο ομότιτλο κατάλογο, με όλα τα εκτιθέμενα έργα, καθώς και κείμενα των Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, Βασίλη Παπαδόπουλου, Κατερίνας Περπινιώτη-Αγκαζίρ και Τάκη Μαυρωτά.

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Κυριακή 10:00-18:00, Πέμπτη 10:00-20:00 (Οκτώβριο έως Μάιο)

Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη:Βασ. Σοφίας 9 και Μέρλιν 1, 10671, Αθήνα. T: 210-3611206, www.thf.gr


Έκθεση με κόμικ του Μιχάλη Μιχαήλ στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Κάποιος –μου φαίνεται ο Ρίλκε- είπε πως «τέχνη είναι η αναζήτηση της αλήθειας. ΠΩΣ γίνεται αυτή; Απ: Καταναλώνοντας ΕΝΕΡΓΕΙΑ. ΕΝΕΡΓΕΙΑ = ΔΡΑΣΙΣ = ΖΩΗ. Δράσις υπάρχει μόνο στη ζωή. Άρα ΤΕΧΝΗ είναι η ΖΩΗ. – η ζωή μας, η ζωή τριγύρω μας και ότι ζει μαζί μας_.
Xειρόγραφο σημείωμα του Μιχάλη Μιχαήλ

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
παρουσιάζει την Έκθεση με έργα του Μιχάλη Μιχαήλ, ενός από τους πιο
σημαντικούς δημιουργούς κόμικς και εικαστικούς της δεκαετίας του ’80.

Ο Μιχάλης Μιχαήλ ζώντας, δρώντας
και δημιουργώντας μοναχικά μέσα στο πλήθος εξέφρασε με αφοπλιστική ειλικρίνεια
τόσο προσωπικά συναισθήματα ώστε ο κάθε θεατής ή αναγνώστης να συναντά τον
εαυτό του μέσα στα έργα του
. Αυτός ο τόσο τρυφερός, σχεδόν
ρομαντικός, αλλά δομικά (αυτό)-σαρκαστικός δημιουργός εξέφρασε μοναδικά τη
σκληρή κοινωνική πραγματικότητα της μεταπολιτευτικής περιόδου στην άγρια
δεκαετία του 1980
. Ως ευαίσθητος δέκτης και ισχυρός πομπός. Όπως όταν ο
εμβληματικός ήρωας των κόμικς του Στηβ Μπρίζας συναντά τον Spider-man του Ross Andru (1927-1993) και ο δεύτερος του αποκαλύπτει ότι …η ζωή δεν είναι
πάντα χαρούμενη…

Ο Μιχάλης Μιχαήλ
μας πήγε βόλτα στη ηλεκτρική σύγχρονη πόλη χρησιμοποιώντας ακόμα και το χρώμα
για να δείξει τα σκοτάδια της. Πάντα μέσα από αντιθέσεις, δίπολα σε εύθραυστη
ισορροπία: Τη φαντασμαγορία και την παρακμή, την εγκατάλειψη.  Την τρυφερότητα και τη βία. Το φως και το
σκοτάδι. Το θόρυβο και τη σιωπή. Το πάθος, την έκσταση και τη στέρηση
. Μας σύστησε τους ήρωες και τους αντιήρωες των δρόμων, τους
θύτες και τα θύματα, τους οποίους σεβόταν και αντιμετώπιζε με ακριβώς το ίδιο
αξιακό μέτρο. Μας συστήθηκε μέσω του «διπολικού» ήρωά του Στηβ Μπρίζα. Ενός
σύγχρονου χάρτινου ήρωα, ενός spider-man που χρησιμοποιούσε ως ιστό του την ηλεκτρική καλωδίωση της
πόλης. Ενός μοναχικού ήρωα που ήθελε να συνδεθεί με όλους και γι’ αυτό έμπαινε
στην μπρίζα.

Στη φαρέτρα του είχε μαζί με το σπάνιο ταλέντο του την επιστημονική γνώση για τη  διαφήμιση, την επικοινωνία και γενικότερα για την pop culture και τα εκφραστικά της μέσα, κυρίως τα εικονοφραστικά, μπορούσε εκ των έσω να αποδώσει αλλά και να αποδομήσει, να αντιπολιτευθεί την πλαστή, πλαστική, γυαλιστερή αναπαράσταση μιας καταναλωτικής ευφορίας που στοίχειωνε τη γενιά του (…και τον ίδιο) ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Έδωσε σάρκα και οστά στα φαντάσματα της τεχνοκρατούμενης, της αποστερημένης ιδεολογίας εποχής του και όχι μόνο. Κατέγραψε τα μυστήρια της επιλέγοντας να αφήσει όλα τα ερωτήματα αναπάντητα. Και κάνοντας το δικό του «υπαρξηκόπημα» (λέξη-δάνειο από τα graffiti που τόσο αγαπούσε, στη γειτονιά των Εξαρχείων) μας άφησε μόνους με το έργο στα τριάντα του χρόνια.

…Τριάντα πέντε χρόνια μετά την αποχώρησή του, τη φυγή του, το Ίδρυμα Κακογιάννη επανασυστήνει στο κοινό αυτόν τον πολυεκφραστικό καλλιτέχνη που δια στόματος ΣΤΗΒ ΜΠΡΙΖΑ μας κλείνει το μάτι λέγοντας Την τελευταία στιγμή μωρό μου θα υπάρχει πάντα ένας ήρωας…

Επιμέλεια Έκθεσης : Ντόρα Βυζοβίτου, Έλενα Παπαδημητρίου
Είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη
Διάρκεια έκθεσης:4 έως 18 Μαρτίου 2022
Ώρες επίσκεψης: Δευτέρα ως και Κυριακή 18:00-22:00

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: Πειραιώς 206, (ύψος Χαμοστέρνας), Ταύρος, τηλ. 2103418550. www.mcf.gr