Κωστής: «αγώγιμο<=>μη αγώγιμο» στη Roma Gallery

Την έκθεση αγώγιμο<=>μη αγώγιμο του Κωστή παρουσιάζει η Roma Gallery από τις 11 Νοεμβρίου 2021, για να συνδιαλλαγεί τόσο με τον γνωστό κεραυνό του καλλιτέχνη, όσο και με το σύμπαν που κρύβεται πίσω του.

Η κατανόηση των φυσικών φαινομένων έτσι και του κεραυνού είναι μέσα στους στόχους του Κωστή. Εδώ και πολλές δεκαετίες διεθνώς με δημόσιες παρεμβάσεις σε εξειδικευμένους χώρους τόσο τέχνης όσο κι επιστημονικούς έχει αναπτύξει αυτήν του την έρευνα. Η ειδική επιλογή έργων που συγκροτούν αυτήν του την έκθεση με την χαρακτηριστική ονομασία αγώγιμο-μη αγώγιμο έγινε με έργα τόσο της δεκαετίας του ‘80 - από τα πρώτα έργα του που φέρουν ηλεκτρονικό κεραυνό — όσο και πρόσφατα.

Η έκθεση σε συνδυασμό με τα φυσικά φαινόμενα που αποκτούν μια δεύτερη ερμηνεία καταφέρνει να επιβεβαιώσει την πολύπλευρη προσωπικότητα του καλλιτέχνη και τον τρόπο που επιλέγει να μας ξεναγήσει στον μεγαλειώδη κόσμο του. Ποιητής με έργα πρωτοπόρα τέχνης τεχνολογίας. Σχεδίασε και παρήγαγε ο ίδιος το κύκλωμα εκφόρτισης του κεραυνού με επιτυχία τέτοια που και ή ερευνητική ομάδα της Γαλλικής Εταιρείας Ηλεκτρισμού του επέτρεψε να παρουσιάσει μεγάλες ατομικές εκθέσεις σε Μουσεία με την χορηγία της.

Δεν είναι αναγκαίο πάντοτε να καταλαβαίνουμε τη δημιουργία της τέχνης, αλλά χρειάζεται έστω να την εντοπίζουμε και ο Κωστής σίγουρα είναι ένας άνθρωπος που πρώτα παρατηρεί, έπειτα δημιουργεί και τέλος μας προκαλεί. Όταν μπαίνουμε στο χώρο της έκθεσης βρισκόμαστε μέσα σ' ένα ηχητικό και οπτικό πεδίο. Ήχοι λίγο-πολύ μακρόσυρτοι, ισοτονικά μπάσα και πολλοί ήχοι κοφτοί. Η ενορχήστρωση των ήχων, επιτυγχάνεται με την μετακίνηση του θεατή ή την τοποθέτηση χρονοδιακόπτη. Ενεργειακή γλυπτική, αέναα μεταβλητή, απαιτητική, η δουλειά του Κωστή εκπλήσσει και μαγεύει.

"Κατεβάζει στο μικρόκοσμο και τις διαστάσεις του Ανθρώπου το ουράνιο φαινόμενο, όχι για να το χρίσει αποτρόπαιο σύμβολο όπως θα έκανε ο πρωτόγονος, αλλά για να προτείνει μια καινούργια σχέση ανάμεσα στη Φύση, στην Τέχνη, και στην Τεχνολογία" αναφέρει η κριτικός τέχνης Άννα Χατζηγιαννάκη.

Ο γνωστός κριτικός τέχνης Pierre Restany, που χαρακτηρίζει "προμηθεϊκό" τον Κωστή Τριανταφύλλου γράφει σε ένα σημείο της εκτενούς αναφοράς του στο έργο του: "Η έκφραση του Κωστή παρουσιάζεται πραγματικά λοιπόν σαν μια έκθεση φιλοσοφικών αντικειμένων των οποίων η παρουσία έχει σαν μια έσχατη δικαίωση το γεγονός, συνάμα απλό αλλά και τρομερό, να μας παρακινήσει σε ένα στοχασμό πάνω στη διπλή διάσταση της αλχημικής φωτιάς. Ένας τρόπος να μας κάνει να δούμε από κοντά τη διαρκή νίκη της ζωής πάνω στο θάνατο και του φωτός πάνω στις στάχτες της σκιάς.”

Διάρκεια έκθεσης: 11/11/ 2021 - 20/12/ 2021
Ωράριο: Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10:00 – 16:00, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10:00 – 20:00

Roma Gallery: Ρώμα 5, 10673, Αθήνα, Ελλάδα | roma-gallery.com | info@roma-gallery.com | (+30) 2130358344

Κεντρική φωτογραφία άρθρου: Διαδοχική εμφάνιση ηλεκτρονικών κεραυνών με τις αντανακλάσεις τους σε κοίλο καθρέφτη του έργου Vision, 1989 Φωτογραφία σε αλουμίνιο.


Τα "Εσπερινά" του Θεοδόση Δαυλού στο Art Place στο Κολωνάκι

Μία ανατρεπτική σειρά έργων αποτελεί η νέα εικαστική συλλογή του διακεκριμένου καλλιτέχνη Θεοδόση Δαυλού με τίτλο Εσπερινά, που παρουσιάζεται στο Art Place στο Κολωνάκι.


Read more


«Ο ήχος του Σαρακίου» του Γιώργου Τσακίρη στη roma gallery

Ο Γιώργος Τσακίρης είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στη Νεοελληνική Τέχνη. Με τα έργα του καταφέρνει να αυτονομηθεί από το στατικό καλλιτεχνικό αντικείμενο, που προκύπτει από μια οργανική διαδικασία η οποία επιτρέπει στα ίδια του τα έργα να έχουν τη δική τους ζωή σε έναν  διάλογο με τον χρόνο.  

Τα έργα του είναι άμεσα συνδεδεμένα με την Φύση και την Οικολογία. Χρησιμοποιώντας οργανική και βιολογική ύλη, συνθέτει εικαστικές προτάσεις ως αποτέλεσμα μιας εμμονικής παρατήρησης των φυσικών φαινομένων και της ζωής του φυσικού περιβάλλοντος. Με αυτόν τον τρόπο οξύνει το βλέμμα πάνω σε φαινόμενα και έννοιες που η κοινωνία μας συνήθως θεωρεί ως δεδομένα και είτε αγνοεί είτε αδιαφορεί.

Το έργο του Γ.Τσακίρη με τίτλο «Σαράκι», 1990-2004 που αποτελεί το κεντρικό έργο της έκθεσης, προσκαλεί το θεατή να χρησιμοποιήσει πέραν της όρασης και την ακοή και την αφή μέσω της χειρονομίας, όπως άλλα έργα του αφορούν επίσης την όσφρηση ή τη γεύση, προκειμένου να έρθει σε επαφή με φαινόμενα που εξιστορούν την ζωντανή εμπειρία μιας σχέση ζωής και θανάτου, όπως αυτή ανάμεσα στο ξύλο και το σαράκι.

Ο Τσακίρης είναι ένας καλλιτέχνης, που σφραγίζει τη γενιά του κρατώντας με το έργο και τη στάση του, σοβαρή απόσταση από τον ηθικό  και κοινωνικό ξεπεσμό που η κοινωνία των υπηρεσιών επιβάλει σε μία κοινωνία υπερπαραγωγής. Αυτό τον καθιστά έναν ιδιαίτερα σημαντικό καλλιτέχνη. 

Στην έκθεση παρουσιάζονται και σχέδια της δεκαετίας του `70 του καλλιτέχνη. 

Ο Γιώργος Τσακίρης γεννήθηκε στα Γιαννιτσά το 1955. Σπούδασε αρχικά Ανώτερα Ηλεκτρονικά και έπειτα στη σχολή Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας διδάχτηκε ζωγραφική με καθηγητή το Faruli και χαρακτική με καθηγητή το Vizzano. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα (1983) κινήθηκε μεταξύ Αθηνών και Θεσσαλονίκης, διατηρώντας εργαστήριο στους πρόποδες του όρους Πάικου. Στο ενεργητικό του καταγράφονται περισσότερες από δεκαέξι ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και την Ιταλία, ενώ οι συμμετοχές του σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό υπερβαίνουν τις εικοσιπέντε. Ανάμεσα στα άλλα συμμετείχε στον Ευρωπαϊκό Πολυδαίδαλο (1993) στα Χανιά, στη XIX Biennale Αλεξανδρείας (1997), στην Athens by art (2004) κ.ά. Το έργο του παρουσιάστηκε συχνότερα στη Θεσσαλονίκη ενώ ο καλλιτέχνης γνώρισε αρκετές διακρίσεις: απέσπασε το Ειδικό βραβείο ζωγραφικής Santa Croce στη Φλωρεντία το 1987 και το 1982, καθώς και το Πρώτο βραβείο χαρακτικής στη Βιλαμάνια το 1981. Έργα του βρίσκονται στο Μουσείο Βορρέ, σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία και Αμερική. 

Στα ζωγραφικά και τα χαρακτικά του έργα μέχρι το 1980 εμφανής είναι η επιρροή που δέχθηκε από τη ζωγραφική του Francis Bacon, ενώ αριθμοί και μαθηματικά σύμβολα, στοιχεία ελληνικής και λατινικής γραφής, που σχηματίζουν λέξεις και φράσεις, ενσωματώνονται στις συνθέσεις. Σταδιακά οι επιφάνειες χάνουν το συμβατικό τετράγωνο ή ορθογώνιο σχήμα τους. Τα επιτοίχια έργα συχνά συνδυάζονται με πραγματικά αντικείμενα (κορμούς δέντρων, σχοινιά κ.ά.), αποτελώντας κατασκευαστικές ενότητες.

Τα χρόνια γύρω στο 1980 σηματοδοτούν την οριστική μετάβαση του Τσακίρη σε τρισδιάστατες κατασκευές. Οι περισσότερες έχουν τοτεμική μορφή και η τοποθέτησή τους στο χώρο δημιουργεί την αίσθηση μιας τέχνης που βρίσκεται εγγύτερα στην τελετουργία. Τη λογική αυτή ακολούθησε σε αρκετές σειρές έργων, τα οποία παρουσιάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές της επόμενης. Σημαντική για την εξέλιξη του καλλιτέχνη υπήρξε η εγκατάστασή του στο Πάικο όρος (1986). Από αυτό προέκυψε μια σειρά επεμβάσεων σε εξωτερικούς χώρους, που βρίσκονταν σε απόλυτη αντιστοιχία με το φυσικό περιβάλλον, χωρίς να διαταράσσουν τη μορφολογία ή τη λειτουργία του. Εκείνο που πρότεινε ο καλλιτέχνης με αυτού του είδους τις επεμβάσεις ήταν μια ιδιαίτερη σχέση της τέχνης με τη φύση, αλλά και ένας τρόπος για να αντιληφθεί το κοινό το έργο σαν μια ζωντανή παρουσία, παρά σαν ένα τεχνητό θέαμα. Αφημένες στις δυνάμεις του χρόνου οι κατασκευές αυτές αλλοιώθηκαν μορφικά, όπως συμβαίνει σε κάθε έμβιο ον. 

Στη δεκαετία του 1990, ζωντανοί οργανισμοί παρουσιάζονται μπροστά στους θεατές, σε τεχνητά οικοσυστήματα που δημιουργεί ο Τσακίρης στους εκθεσιακούς χώρους. Αυτή τη φορά η τέχνη δεν μεταφέρεται στο ύπαιθρο, αλλά οι φυσικές λειτουργίες εγκαθίστανται στον εκθεσιακό χώρο.

Επιμέλεια έκθεσης: Ντένης Ζαχαρόπουλος 

Διάρκεια έκθεσης: έως 8/11/ 2021

Ωράριο: Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10:00 – 16:00, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10:00 – 20:00

Κεντρική φωτογραφία άρθρου: «Σαράκι», 1990-2004, οργανική ύλη, σίδερο, γυαλί, νερό, ξύλο, ηλεκτρικό φως, θερμαντικές αντιστάσεις


Το Εθνικό Θέατρο στο Μετρό Συντάγματος

53 μοναδικά θεατρικά κοστούμια, ζυμωμένα με το μεράκι των δημιουργών τους,
τον ιδρώτα των ηθοποιών και την αύρα του ρόλου τους θα εκτίθενται από το
Σάββατο 9 έως και τις 18 Οκτωβρίου σε μια μοναδική έκθεση στον σταθμό του Μετρό
«Σύνταγμα», με τη συνεργασία της Στα.Συ. Α.Ε. (Σταθερές Συγκοινωνίες Α.Ε.).


Read more


«ΚΑΛΛΟΣ. Η Υπέρτατη Ομορφιά»: η έκθεση - ύμνος στην ομορφιά στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Η αρχαία ελληνική λέξη «Κάλλος» σημαίνει «ομορφιά» και συσχετίζεται τόσο με το γυναικείο όσο και με το ανδρικό φύλο. Ωστόσο, η έννοια του «Κάλλους» στην υπέρτατη διάστασή της, δεν είναι απλώς μια λέξη που σημαίνει μόνο «ομορφιά».


Read more


"Το Σπίτι της Μνήμης" της Λήδας Κοντογιαννοπούλου στο Μουσείο Μπενάκη

Στις 20 Σεπτεμβρίου συμπληρώθηκε ακριβώς μισός αιώνας από το θάνατο του Γιώργου Σεφέρη (1900-1971). Η πάνδημη κηδεία και ταφή του αποτέλεσαν μέγα ορόσημο του αντιδικτατορικού αγώνα. Το μέγα πλήθος που τον συνόδευσε στο Πρώτο Νεκροταφείο, τον αποχαιρέτησε με το μελοποιημένο, από τον πρόσφατα εκλιπόντα, Μίκη Θεοδωράκη, ποίημα Άρνηση. Ο Γιώργος Σεφέρης δεν πρόλαβε να δει την αναπότρεπτη Κυπριακή τραγωδία στο τέλος, και τα πάθη της Μεγαλονήσου που τόσο αγάπησε. 


Read more


«Μεταξύ και Ανάμεσα»: Νικόλας Βεντουράκης & Αντώνης Θεοδωρίδης στο Ίδρυμα Θεοχαράκη

Όταν
διασχίζουμε το τοπίο βρισκόμαστε σε μία ενδιάμεση φάση. Από το σημείο εκκίνησης
έως τον προκαθορισμένο ή και άγνωστο προορισμό είμαστε συνεχώς σε μια μετάβαση.
Κάθε μας βήμα είναι η αρχή αυτού που θα συμβεί, η διαρκής επιστροφή μας σε μια
πρότερη κατάσταση αλλά και η άφιξή μας σε μία νέα η οποία πρόκειται να
αναδυθεί. Αρχίζουμε λοιπόν να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο καθώς προχωράμε από
έναν χώρο σε έναν άλλο, ούτε μέσα ούτε έξω αλλά ενδιάμεσα.


Read more


100 Έλληνες Καλλιτέχνες κάνουν στάση στο Brooklyn

Το Greece in USA εγκαινιάζει το δεύτερο κύκλο του προγράμματος του που έχει ως στόχο τη διεθνοποίηση του Ελληνικού Πολιτισμού στις ΗΠΑ. Η ομαδική έκθεση The Right to Breathe έχει ως σημείο αναφοράς τη σύγχρονη αίσθηση συμπίεσης του αναπνευστικού συστήματος και τη «δυσκολία αναπνοής» όπως αυτή προκύπτει από την πολιτική καταπίεση, τις κοινωνικές αδικίες, και την οικονομική λιτότητα, καθώς διερευνά τους συσχετισμούς αυτού του φαινομένου με τον ποιητικό λόγο, την τέχνη και τις πολιτικές διαχείρισης του σώματος. Τα προβλήματα που εγείρουν τη συζήτηση του “I Can’t Breathe,’’ σε σχέση με τα φυλετικά ζητήματα, των διακρίσεων και της βίας, έχουν μείνει για πολύ καιρό αναπάντητα. Ταυτόχρονα, οι αμέτρητες κοινωνικές αδικίες, και η ευαλωτότητα του ανθρώπου που ανέδειξε η πανδημία, αποκαλύπτει τις αυταπάτες μιας μετά-φυλετικής κοινωνίας, καθώς και τη στέρηση του καθολικού δικαιώματος στην αναπνοή (βλ. Achille Mbembe). Το θέμα που πραγματεύεται η έκθεση, παρέχει επίσης μία διεισδυτική προσέγγιση στη συνεχή επανεξέταση της μεταρρύθμισης της ποινικής δικαιοσύνης.


Read more


Πίσω από το θέατρο: Η εικαστική εγκατάσταση του Ανδρέα Λόλη στην Ελευσίνα

Ο καταξιωμένος γλύπτης Ανδρέας Λόλης παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελευσίνα την εικαστική εγκατάσταση «Πίσω από το θέατρο», εξυμνώντας τη θεατρική πλευρά της καθημερινότητας. 


Read more


Η Ελληνική συμμετοχή στην Μπιενάλε του Περού παρουσιάζεται στο Μουσείο της Μπουμπουλίνας στις Σπέτσες

Το 1821 ήταν μια χρονιά ορόσημο όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για τις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, οι οποίες το 2021 γιορτάζουν τα 200 Χρόνια από την δική τους Ανεξαρτησία. Στο πλαίσιο αυτό στην αρχαία πρωτεύουσα του Περού, το Κούσκο, διοργανώνεται η επίσημη Μπιενάλε Ανεξαρτησίας με τίτλο «Independencia: Bienal de Arte de Cusco» στην οποία συμμετέχουν καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Οι δύο καλλιτεχνικοί επιμελητές, ο Ιάννης Πανταζίδης (Ελλάδα) και η Αngela Delgado (Περού) είδαν ως πρόκληση τους εορτασμούς της Ανεξαρτησίας  των δύο χωρών για να προσεγγίσουν μέσω των εικαστικών τεχνών δύο εμβληματικές γυναικείες μορφές των επαναστάσεων, την Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα και τη Micaela Bastidas* (Μικαέλα Μπαστίδας), που σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αξίζουν να επανεξεταστούν.


Read more